Kategorie
Parowóz

Parowóz – William Crooks – 1861 rok – 2’B (220) 

Parowóz – William Crooks – 1861 rok – układ osi 2’B (220)

2 cylindry, para nasycona, szerokość torów 1435 mm;

ST. PAUL & PACIFIC R. R.

Stany Zjednoczone, Smith & Jackson;

Dane techniczne parowozu:
L — 7800 mm długość całkowita parowozu (bez doczepianego tendra),
R — 2140 mm stały rozstaw osi,
H — 85 m² całkowita powierzchnia ogrzewalna kotła (bez powierzchni
przegrzewacza),
S — 1,5m² powierzchnia rusztu,
p — 8,8 atm nadciśnienie pary w kotle,
d x 1 — 380×560 mm średnica cylindrów (wysokoprężnych i niskoprężnych) x skok tłoków,
D — 1675 mm średnica kół napędnych,
G — 32 t masa służbowa parowozu (bez tendra),
C — 10t największy nacisk osi.

Parowóz o układzie osi 2’B, który trafił także do Europy, otrzymał w 1852 roku nowy impuls od Rogersa, który skonstruował parowóz tzw. typu amerykańskiego (typ American). Łączył on w sobie użyteczne elementy dotychczasowych konstrukcji z pewnymi nowymi rozwiązaniami. Osie napędne miały dostatecznie duży rozstaw, aby wśród nich umieścić duże palenisko. Wózek toczny miał większy rozstaw osi umożliwiający umieszczenie cylindrów w osi wózka. Dzięki temu umieszczone na zewnątrz cylindry znajdowały się w poziomej pozycji. Zwiększenie odległości między wózkiem a osią napędną umożliwiło przedłużenie korbowodu. Rogers zastosował elastyczne trzypunktowe podparcie parowozu z wahaczami patentu Harrisona, ale przede wszystkim wylansował na kontynencie amerykańskim rozrząd kulisowy. W tym czasie stosowano już częściowo zgrzewane, a częściowo łączone śrubami ostoje belkowe z belek o wymiarach 100 x 50 mm i większych. Ich niedostateczną sztywność często poprawiano wykorzystując kocioł jako pomocniczy element nośny, ale odbijało się to niekorzystnie na żywotności kotła.

Trzy lata po zbudowaniu prototypu przez Rogersa wszystkie małe i duże fabryki w Stanach Zjednoczonych zaczęły produkować nowy typ prawie uniwersalnego parowozu. Parowozy towarowe miały średnicę kół mniejszą tylko: o 150 mm. Parowozy te budowano seryjnie w wielu odmianach o stopniowo powiększających się parametrach kotła i silnika parowego, ale w zasadzie stale miały one taki sam wygląd, aż do osiemdziesiątych lat XIX wieku. W pojedynczych egzemplarzach produkowano je nawet na początku XX wieku. Ogółem wyprodukowano w Stanach Zjednoczonych ponad 25 000 parowozów typu American o układzie osi 2’B — parowozów, które stały się symbolem amerykańskich kolei XIX wieku. Parowóz przedstawiony na ilustracji był opalany drewnem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *